طراحی یک سقف افتی تجاری نیازمند تعادل استراتژیک بین یکپارچگی سازه، زیبایی شناسی و کدهای ساختمانی محلی است. یک طرح-به خوبی مهندسی شده بسیار فراتر از انداختن کاشی ها در یک شبکه است. خواه با مناطق-رطوبت بالا یا مناطق لرزه خیز{4}خطر بالا سر و کار دارید، پیروی از یک گردش کار مهندسی دقیق و حرفه ای بسیار مهم است.
در اینجا چارچوب گام به گام--در اینجا آمده استنحوه طراحی سقف تی بارسیستم هایی که استانداردهای صنعتی سختگیرانه را رعایت می کنند.
مرحله 1: تحليل محدوديت‌هاي مكاني و بارهاي زيست‌محيطي
قبل از ترسیم خطوط شبکه، باید عوامل محیطی خاص سایت پروژه را ارزیابی کنید. انتخاب مواد شبکه شما به شدت به این مرحله بستگی دارد:
سطوح رطوبت:برای فضاهای اداری استاندارد، شبکه‌های گالوانیزه الکترو{0} استاندارد کافی است. با این حال، برای آشپزخانه‌های تجاری، استخرها یا آزمایشگاه‌ها، باید به یک سیستم ضدآب یا آلومینیومی سنگین-روی کنید.
دسته بندی بار وزنی:بار مرده ترکیبی پانل های صوتی، پتوهای عایق، و خدمات مکانیکی یکپارچه (دیفیوزرهای HVAC، وسایل نور) را محاسبه کنید. دوندگان اصلی باید بر اساس ASTM C635 به‌عنوان سبک-وظیفه (5-7 پوند/LF)، متوسط-وظیفه (12 پوند/LF)، یا سنگین (16 پوند/LF) رتبه‌بندی شوند.
مناطق لرزه خیز:رده طراحی لرزه ای (SDC A-F) را تعیین کنید. مناطق{1}درخطر بالا (رده C-F) به مهاربندی ساختاری و گیره‌های محیطی خاصی نیاز دارند.
مرحله 2: ماژول شبکه را ایجاد کنید و محیط را متعادل کنید
یک اشتباه رایج در یادگیرینحوه طراحی سقف تی بارچیدمان اتاق را متعادل نمی کند و در نتیجه برش های کوچک و زشتی از کاشی در دیوارها ایجاد می شود.
اندازه ماژول را انتخاب کنید:استانداردترین اندازه های تجاری جهانی هستند600x600mm (2'x2')ماتریس یا600x1200mm (2'x4')ماتریس
محاسبه مرزهای متوازن:کل طول اتاق را اندازه بگیرید و آن را بر طول یک کاشی تقسیم کنید. بعد کسری باقیمانده را بگیرید، طول یک کاشی کامل را اضافه کنید و بر دو تقسیم کنید. این به شما عرض دقیق و یکنواخت را برای کاشی های حاشیه روی دیوارهای مقابل می دهد و نصب متقارن و متمرکز بصری را تضمین می کند. همیشه سعی کنید کاشی های حاشیه حداقل نصف عرض یک کاشی کامل باشد.
مرحله 3: نقشه قرار دادن دونده اصلی و فواصل سیم آویز
ستون فقرات ساختاری کل سقف به چیدمان Main Runners بستگی دارد.
فاصله اولیه:دونده اصلی را دقیقاً فاصله دهید1200 میلی متر (4 فوت) از هم فاصله دارند، به موازات طولانی ترین سازه دیوار اجرا می شود.
نقاط تعلیق:سیم های آویز (معمولاً سیم گالوانیزه 12 گیج) باید به طور ایمن به عرشه سازه ای بالا متصل شوند و حداکثر به رانرهای اصلی متصل شوند.فواصل 1200 میلی متری (4 فوت)..
نکته حرفه ای:اولین سیم تعلیق باید در داخل نصب شود450 میلی متر (18 اینچ)دیوار محیطی برای جلوگیری از افتادگی لبه.
مرحله 4: سه راهی های متقاطع را برای سفتی پیچشی ادغام کنید
هنگامی که دونده های اصلی معلق و تراز شدند، سه راهی های متقاطع وارد می شوند تا حفره های ماژول نهایی را تشکیل دهند:
برای یکسیستم 600x1200mmسه راهی های متقاطع 1200 میلی متری را عمود بر دونده های اصلی در فواصل 600 میلی متری قرار دهید.
برای یکسیستم 600x600mm, فیلد-برای تقسیم ماژول‌های 1200 میلی‌متری، یک چهارراه 600 میلی‌متری دیگر نصب کنید.
اطمینان حاصل کنید که زبانه های به هم پیوسته با یک کلیک شنیدنی درگیر می شوند و تأیید می کند که سیستم به سختی پیچشی درجه بندی شده خود رسیده است.
مرحله 5: تطابق کدهای لرزه‌ای و محلی‌سازی شده را بگنجانید
اگر پروژه شما در یک منطقه زلزله خیز واقع شده است، مسلط کنیدنحوه طراحی سقف تی بارآرایه به معنای اجرای جداسازی دینامیکی دقیق است:
فلنج های محیطی:از یک زاویه دیوار بزرگ (حداقل عرض فلنج 50 میلی متر) استفاده کنید.
قانون 2 دیوار:شبکه را به طور صلب روی دو دیوار مجاور ثابت کنید، اما اجازه دهید دو دیوار مقابل با استفاده از گیره های جداسازی لرزه ای با فاصله 20 میلی متری آزادانه شناور شوند. این اجازه می دهد تا پوشش ساختمان بدون له شدن یا فروریختن صفحه سقف تاب بخورد.
مهاربندی سفت و سخت:برای خنثی کردن نیروهای جانبی، پایه‌های فشار و سیم‌های پخش مورب 4 جهته را هر 12 فوت نصب کنید.
